Η λούφα του Χειμώνα ειδικά εφέτος που δεν είχαμε ελιές τελείωσε από εδώ και πέρα αρχίζουν οι δουλειές που τελειωμό δεν έχουν.
Μετά το κλάδεμα αρχίζει το μπόλιασμα.
Ασφαλώς και δεν γνωρίζουμε πότε ο άνθρωπος ξεκίνησε με το μπόλιασμα το ημέρωμα των άγριων δέντρων, αλλά οι συνέπειες αυτής της -ασύλληπτης για τον κοινό νου εκείνης της εποχής- ιδέας ήταν καθοριστικές για την εξέλιξη του ανθρώπου και τη φυσιογνωμία του πλανήτη.
Οι κατέχοντες την τέχνη (μπολιαστές) ήταν λίγοι μετρημένοι στα δάχτυλα και γνωστοί σε όλη την περιοχή αφού είχαν αναδειχθεί ως μπολιαστές από τις ίδιες τις επιτυχίες τους.
Ο τρόπος, η προετοιμασία, η διαδικασία (σαν προετοιμασία χειρουργείου), το φεγγάρι, ο μυστικισμός έδιναν σε αυτήν την τέχνη ένα μυστήριο, έτσι που αυτή η ικανότητα να φαίνεται σαν θείο χάρισμα.
Από τους πιο γνωστούς μπολιαστές στην περιοχή “Γκρόπας” είναι ο Θωμάς από την Αγία Μαρίνα δίπλα στον οποίο μαθήτευσα για λίγο.
Σήμερα κάποια προβλήματα υγείας δεν του επιτρέπουν να μπολιάζει όμως όταν με βλέπει ακόμη με ρωτάει αν εκείνη η λεμονιά που είχε μπολιάσει έχει λεμόνια ή αν εκείνη η αχλαδιά κάνει νόστιμα αχλάδια.
Είναι πάνω από 70 χρονών θέλει ακόμη να μπολιάζει αλλά δεν τον αφήνει ο γιατρός (γαμώ τους γιατρούς) – όχι για τα λεφτά μου λέει- εξάλλου δεν έπαιρνε λεφτά για λιγότερα από πέντε μπόλια, αλλά γιατί του αρέσει όταν μετά από χρόνια κάποιους λέει δείχνοντας ένα δένδρο : Αυτήν την πορτοκαλιά την έχει μπολιάσει ο Θωμάς.
Δοκιμάζουμε λοιπόν με πολλές αποτυχίες, πολύ λίγες επιτυχίες και μεγάλο σεβασμό στην τέχνη του μπολιαστή.
Το μπόλιασμα μπορεί να γίνει με τρείς τρόπους (με κέντρωμα, με μάτι και στην φλούδα) από 15 Μάρτη έως 15 Ιούνη ανάλογα με τις περιοχές και τα δένδρα,ενώ για το τι μπορούμε να μπολιάσουμε σε τι βρήκα τα παρακάτω ατελείωτα στα οποία αρχίζουμε τους πειραματισμούς,αλλά με σεβασμό να μην χαλάσουμε τα υποκείμενα και πάθουμε σαν τον Μήτρο ο οποίος επιχειρώντας να μπολιάσει όλες τις γκορτσιές του χωριού του τις ξέρανε και δικαιολογημένα οι χωριανοί του είπανε :δεν τ’άφηνες μωρέ παιδί να τρώγαμε κάνα γκόρτσο τουλάχιστον.
Η συκιά κεντρώνεται στη μουριά και στο πλάτανο
Η μουριά στην καστανιά και βελανιδιά
Η αχλαδιά στη ροδιά, στη μουριά, στην αμυγδαλιά και κοκορεβιθιά και όταν κεντρώσεις την αχλαδιά στη μουριά γίνονται τα αχλάδια κόκκινα
Η μηλιά κεντρώνεται στη κυδωνιά και γίνονται τα μήλα πολύ καλά, είναι εκείνα που λένε στην Αθήνα μελίμηλα. Κεντρώνεται και στη δαμασκηνιά
Η δαμασκηνιά στην αχλαδιά και τον πλάτανο, στον οποίο ομοίως γίνονται τα μήλα κόκκινα
Η καρυδιά και η λεπτοκαρυά κεντρώνονται στην κουμαριά και η τριανταφυλλιά στην ιτιά
Η ροδακινιά στην φλούδα της δαμασκηνιάς και της αμυγδαλιάς, η δαμασκηνιά στην μηλιά και κυδωνιά και η κερασιά στην κοκορεβιθιά
Η ροδακινιά που κάνει τα κλειστά ροδάκινα στην κερασιά, η κιτριά σε άλλη κιτριά και σε μηλιά και κάνει κιτρόμηλα και σε μουριά και κάνει τα κίτρα κόκκινα και σε ροδιά
Η κυδωνιά και αγριοσυκιά κάθε δέντρο δέχονται και κέντρωνε σε αυτές ότι δέντρο θέλεις και γίνεται. Η μοσχοαχλαδιά κεντρώνεται σε μηλιά
Το κλήμα κεντρώνεται στην κερασιά και κάνει τα σταφύλια το Μάιο, όταν γίνονται και τα κεράσια
Gyras 21-03-2012
